ไม่มีความท้อแท้ในหัวใจของคนชนะ
และ ไม่มีชัยชนะในหัวใจของคนที่ท้อแท้
คนที่เกิดมาเพื่อเป็นนักสู้
จะไม่มีวันรู้ว่า ความพ่ายแพ้เป็นอย่างไร
เพราะการทำทุกอย่างที่ผ่านไป...
หากมีความผิดพลาดเกิดขึ้น

"ความผิดพลาดจะเป็นบทเรียนและประสบการณ์
ไม่ใช้ความพ่ายแพ้..
เวลาที่เหลืออยู่ ก็ไม่ได้เป็นเวลาที่ล้มเหลว
แต่เป็นเวลาที่ "รอ" เพื่อจะชนะ "

นักสู้ จะไม่มีเวลามาคร่ำครวญกับความผิดพลาด
ในเวลาที่สิ่งต่างๆไม่เป็นอย่างที่คิดไว้
นักสู้ จะใช้ความล้มเหลวเป็นพลังในการฟื้นแรง
ให้สองขาได้ยืนหยัดเพื่อจะเอาชัยชนะในเวลาต่อไป
นักสู้ จะใช้เวลาทุกนาทีมองดูปัญหา
เพื่อที่จะได้รู้ว่า จะต้องแก้ไขปัญหาอย่างไร

ความพ่ายแพ้ของนักสู้ จึงหมายถึงเพียงแค่การรอคอย
การรอคอย...ที่ไม่ใช่ความว่างเปล่า และเปลืองเวลา

นักสู้ จะเฝ้าเตือนตัวเองว่า..
บางทีการหยุดรออะไรบ้าง ก็จะทำให้รอบคอบขึ้น
มีสติขึ้น มีเวลาได้ทบทวนทั้งในสิ่งที่ผ่านไป
แ ล ะ กำลังจะผ่านเข้ามา...

เหมือนสัตว์ที่บาดเจ็บ...
ต้องให้เวลาตัวเองได้หลบเลียบาดแผล
ขณะที่นอนพักรักษาตัว
ดวงตายังกวาดมองไปข้างหน้า
ครุ่นคิดถึงการดำรงชีวิตในวันต่อไป
สัตว์ใหญ่ที่กำลังล่าเหยื่อ ต้องไม่รีบร้อน
บางเวลาของนักล่า ต้องรู้จักรอ..

นักสู้..ย่อมรู้ว่าอะไรคือโอกาส อะไรคือจังหวะ
และรู้ว่า เวลาไหนควรรุก และเวลาไหนควรรอ.

Comment

Comment:

Tweet